3D volumebestand

Wat is een 3D volumebestand?

Hieronder wordt uitgelegd wat een 3D volumebestand van een 3D echo is.
Ook wordt het verschil met een gewone 3D echofoto toegelicht.

Tijdens een 2D echo worden er door de echografist opnamen gemaakt met behulp van een transducer via de buikwand van de zwangere.
Dit gebeurt d.m.v. voor het menselijk oor niet waarneembare ultrasone geluidsgolven, die door de transducer worden uitgezonden. Deze geluidsgolven "weerkaatsen" op de baby en komen dus terug als een soort echo van het uitgezonden geluid. De transducer vangt dit op en de echomachine vertaalt de weerkaatste geluiden in een zwart-wit echobeeld.

Bij een 3D echo wordt er met een speciale 3D transducer op dezelfde wijze in plaats van één zwart-wit 2D beeld een groot aantal achtereenvolgende zwart-wit 2D beelden gemaakt. Doordat de transducer tijdens de opname van deze serie beelden elke keer onder een iets ander hoek de geluiden uitzendt, geeft elk beeld in de serie verkregen beelden een ander beeld van de baby weer. Deze serie bestaande uit een groot aantal zwart-wit 2D echofoto's kan door de echografist worden opgeslagen als een 3D volumebestand. Dit gebeurt meestal niet standaard tijdens een 3D of 4D echo.

Deze serie naast elkaar gelegen serie zwart-wit 2D beelden wordt tijdens de 3D echo door software van de computer van de echomachine omgezet tot een (vaak gekleurde) "3D echofoto". Eigenlijk een verkeerde benaming, want de "3D echofoto" is gewoon weer 2D, alleen hoogte en breedte zonder diepte. De diepte op een 3D echofoto wordt met licht en schaduwen gesuggereerd, waardoor we "diepte" denken te zien.
Deze gereconstreerde kleurenfoto's van de 3D echo worden vaak wel standaard opgeslagen door de echografist tijdens een 3D of 4D echo. Je krijgt ook standaard een aantal van deze foto's afgedrukt mee naar huis.

>

Deze foto's van de 3D echo ("3D echofoto's") bevatten echter niet meer het grote aantal achterliggende 2D beelden, die wel vereist zijn om met welke computer dan ook, weer een 3D model te kunnen samenstellen. De "3D echofoto" is eigenlijk weer een gewone foto, met alleen lengte en breedte, zonder diepte informatie.
Van een "gewone 3D echofoto" kunnen wij dus NIET een 3D babybeeldje maken. Daar hebben we echt het 3D volumebestand voor nodig, waar zoals gezegd de volledige beeldinfomatie (hoogte, breedte en diepte) in de vorm van een groot aantal 2D echobeelden in opgeslagen is.

Een 3D volumebestand is herkenbaar aan de grootte van het bestand. De grootte is minimaal 3MB, vaak zelfs veel groter, doordat in het bestand een groot aantal beelden is opgeslagen. Een gewone echofoto van een 3D echo is veel kleiner, maximaal 1MB, vaak zelfs veel kleiner, omdat er maar één beeld in opgeslagen is.

Niet alle 3D echomachines kunnen een 3D volumebestand opslaan in een bruikbaar formaat, omdat niet alle fabrikanten van echomachines zich aan een afgesproken standaard (Dicom standaard) willen houden. Ze verdienen immers ook aan speciale hele dure medische softwaretoepassingen, die ze zelf maken en verkopen voor gebruik op andere computers.
Wij hebben software ontwikkeld om 3D volumebestanden te kunnen verwerken.
Op dit moment kunnen wij 3D volumebestanden (dus minimaal groter dan 3MB) verwerken in de volgende bestandsformaten:
       - Dicom ( .dcm , .dicom in de bestandsnaam) van o.a. nieuwere Philips 3D echografen
       - MVL ( .mvl in de bestandsnaam) van o.a. Medison echografen (o.a. Accuvix XQ, 8000 LV)
       - (multi) TIF ( . tif in de bestandsnaam)

Belangrijke informatie!

We willen je adviseren om de uitleg van 3D volumebestand geheel door te lezen, omdat we de ervaring hebben dat veel mensen toch van een gewone 3D echofoto een beeldje proberen te bestellen.
De informatie op deze pagina legt uit wat een 3D volumefile is en kan verkeerde verwachting en teleurstelling voorkomen.
Deze informatie kan toekomstige cliënten helpen om te weten wat ze aan een echobureau moeten vragen wanneer ze daar een afspraak maken voor een 3/4D echo.